Laatst bijgewerkt op 5 november 2026
De voorkant van een zak droogvoer verkoopt een gevoel. Een glanzende kat op een groene achtergrond, woorden als premium en gourmet. Die woorden zijn niet beschermd en betekenen niets.
De achterkant is bruikbaar, alleen staan de getallen daar in een vorm waarin je ze niet kunt vergelijken. Dat is het echte probleem met kattenvoer kiezen, en het is met twee sommetjes op te lossen.
Het korte antwoord: reken de percentages op de zak eerst om naar droge stof, bereken zelf het koolhydraatgehalte (dat staat er nooit op), en kijk of het eerste ingrediënt een benoemde vleessoort is. Daarna vergelijk je de prijs per dag in plaats van per zak. Met die vier stappen beoordeel je elk merk in de winkel zelf, zonder iemand op zijn woord te geloven.
Stap 1: reken om naar droge stof, anders vergelijk je lucht
Op elke zak staat een blokje “analytische bestanddelen” met ruw eiwit, ruw vet, ruwe as en ruwe celstof. Die percentages gelden voor het product zoals het in de zak zit, inclusief het vocht. Droogvoer bevat 6 tot 10 procent vocht, natvoer 70 tot 80 procent. Zolang je dat niet wegrekent, vergelijk je appels met water.
De som is simpel: deel het percentage door (100 min het vochtpercentage) en vermenigvuldig met 100.
Een droogvoer met 32 procent eiwit en 8 procent vocht komt uit op 32 gedeeld door 92, maal 100, is bijna 35 procent eiwit op droge stof. Een natvoer met 10 procent eiwit en 80 procent vocht komt uit op 10 gedeeld door 20, maal 100, is 50 procent. Op de zak lijkt het droogvoer dus drie keer zo eiwitrijk, terwijl het natvoer in werkelijkheid ruim voorligt. Deze ene rekensom verandert bij veel mensen het beeld volledig.
Wil je twee droogvoeders onderling vergelijken, dan scheelt het minder, want hun vochtgehalte ligt dicht bij elkaar. Reken het toch om, want een verschil tussen 6 en 10 procent vocht tikt door in elk ander getal.
Stap 2: bereken het koolhydraatgehalte, want dat staat er niet
Koolhydraten hoeven in de Europese etikettering niet vermeld te worden, en vrijwel geen enkele fabrikant doet het vrijwillig. Je kunt het zelf uitrekenen door alles wat er wel staat van 100 af te trekken:
100 min eiwit, min vet, min ruwe as, min ruwe celstof, min vocht = koolhydraten.
Een voorbeeld. Een zak met 32 procent eiwit, 14 vet, 7 ruwe as, 3 ruwe celstof en 8 vocht telt op tot 64. Er blijft 36 procent koolhydraten over, oftewel 39 procent op droge stof. Een andere zak met 40 eiwit, 18 vet, 8 as, 2 celstof en 8 vocht komt op 76, dus 24 procent koolhydraten en 26 procent op droge stof. Dat verschil zie je nergens op de verpakking staan, en het is het grootste onderscheid tussen een goedkope en een dure brok.
Hoeveel koolhydraten te veel is, staat wetenschappelijk minder vast dan internet doet vermoeden. Een overzichtsartikel over katten en koolhydraten concludeert dat katten die zelf mogen kiezen, hun maaltijden richting weinig koolhydraten samenstellen, en dat de kans op remissie bij suikerziekte groter is op een koolhydraatarm dieet. Dat koolhydraten bij een gezonde kat overgewicht of diabetes veroorzaken, is een aannemelijke gedachte die nog geen harde onderbouwing heeft. Neem het dus mee als een van de criteria en niet als het enige.
Twee zakken naast elkaar, helemaal doorgerekend
| Op de zak | Zak A (budget) | Zak B (eiwitrijk) |
|---|---|---|
| Ruw eiwit | 32 % | 40 % |
| Ruw vet | 14 % | 18 % |
| Ruwe as | 7 % | 8 % |
| Ruwe celstof | 3 % | 2 % |
| Vocht | 8 % | 8 % |
| Eiwit op droge stof | 34,8 % | 43,5 % |
| Koolhydraten (berekend) | 36 % | 24 % |
| Koolhydraten op droge stof | 39 % | 26 % |
De twee onderste regels staan op geen enkele verpakking, en dat zijn precies de regels waarop de zakken van elkaar verschillen. Boven aan de tabel lijkt het verschil acht procentpunt eiwit; onderaan blijkt zak A ruim anderhalf keer zoveel koolhydraten te bevatten.
Stap 3: lees de ingrediëntenlijst van boven naar beneden
Ingrediënten staan op volgorde van gewicht. Het eerste ingrediënt hoort een benoemde vleessoort te zijn: kip, zalm, kalkoen, eend. Staat er “vlees en dierlijke bijproducten” of “dierlijk vet” zonder soort, dan mag de samenstelling per batch verschillen en weet je dus niet wat je koopt.
Let op twee trucs. De eerste is opsplitsen: maïs, maïsgluten en maïsmeel los vermelden, zodat elk afzonderlijk laag in de lijst staat terwijl ze samen bovenaan zouden horen. Tel bij het lezen soortgelijke ingrediënten bij elkaar op. De tweede is vers vlees bovenaan: vers vlees bevat rond de 70 procent water, dat er tijdens het bakken uitgaat. Staat “verse kip” op plek één, dan kan het na productie alsnog een klein deel van het eindproduct zijn. “Kippenmeel” of “gedroogde kip” is in dat opzicht eerlijker, ook al klinkt het minder smakelijk.
Wat “compleet voer” wel en niet garandeert
Zoek de verklaring dat het om een compleet voer gaat voor de juiste levensfase. Dat is een wettelijke aanduiding en geen marketing: de fabrikant verklaart daarmee dat het voer alle nodige voedingsstoffen in voldoende mate bevat. In Europa is de FEDIAF-richtlijn de norm waar dat aan wordt getoetst.
Belangrijk daarbij: FEDIAF legt ondergrenzen vast en geen streefwaarden. Vrijwel elk compleet voer in het schap haalt die ondergrens, anders mocht het niet zo heten. Het eiwitpercentage op de zak onderscheidt goed van slecht dus minder dan je zou denken. Waar het onderscheid wel zit, is in de herkomst van dat eiwit en in wat de rest van de brok vult.
Een kitten heeft een ander voer nodig dan een volwassen of een oude kat. Waarom kittenvoer echt anders is samengesteld, staat in wat kittenvoeding anders maakt.
Graanvrij zegt minder dan het lijkt
Graanvrij is een verkoopterm en geen kwaliteitskeurmerk. Haal je de maïs eruit en vervang je die door aardappel, erwt of tapioca, dan is het koolhydraatgehalte vaak nagenoeg gelijk. Reken het uit met de som hierboven; graanvrije brokken komen regelmatig op hetzelfde percentage uit als de gewone variant ernaast. Een echte graanallergie bij katten is bovendien zeldzaam; vaker gaat het om een eiwitbron.
Het vochtprobleem van droogvoer
Hier hoort een eerlijke kanttekening. Droogvoer bevat 6 tot 10 procent vocht, natvoer 70 tot 80. Een kat die alleen brokken eet, drinkt dat verschil lang niet altijd bij en maakt daardoor geconcentreerdere urine. Bij katten die gevoelig zijn voor blaas- of nierproblemen kan dat meespelen.
Voer je vooral droog, maak drinken dan makkelijk: meerdere waterplekken door het huis, weg van de voerbak en van de kattenbak, en voor veel katten werkt een drinkfontein omdat stromend water uitnodigt. Een portie natvoer per dag erbij is de eenvoudigste oplossing. Plast je kat vaak kleine beetjes, perst hij, of zit er bloed bij, bel dan de dierenarts. Een kater die probeert te plassen zonder resultaat is een spoedgeval.
Stap 4: vergelijk de prijs per dag, niet per zak
Op de zak staat een voedingstabel met de dagelijkse hoeveelheid per gewichtsklasse. Zoek het aantal gram voor jouw kat op, deel de prijs van de zak door het aantal gram in de zak, en vermenigvuldig met die dagportie. Nu heb je een bedrag per dag.
Een eiwitrijke brok is energierijker, waardoor de dagportie kleiner uitvalt. Het komt regelmatig voor dat een zak die anderhalf keer zo duur is, per dag maar een paar cent verschilt met de budgetvariant. Reken het één keer uit voor de twee of drie merken die je overweegt en je weet het voor jaren.
Praktische tip: maak een foto van het blokje analytische bestanddelen van het voer dat je nu geeft en zet die in je telefoon. Sta je in de winkel bij een ander merk, dan reken je de twee ter plekke om naar droge stof en zie je binnen een minuut of de overstap iets oplevert. Dat is de enige manier waarop je in het schap een onderbouwde keuze maakt.
Kort samengevat: reken om naar droge stof, bereken zelf de koolhydraten, controleer of het eerste ingrediënt een benoemde vleessoort is, en vergelijk de prijs per dag. De voorkant van de zak kun je overslaan.
Dit is algemene informatie en geen diergeneeskundig advies. Heeft je kat blaasgruis, nierproblemen, diabetes of overgewicht, kies de voeding dan in overleg met je dierenarts; bij die aandoeningen gelden andere afwegingen dan hierboven.
Op deze pagina staan op dit moment geen affiliate-links en Kattenzorggids verdient er niets aan. Zodra de partnerprogramma’s er zijn, staat er bij elke link dat het er een is.
Bronnen
- FEDIAF (2025). Nutritional Guidelines for Complete and Complementary Pet Food for Cats and Dogs. europeanpetfood.org/self-regulation/nutritional-guidelines
- Verordening (EG) nr. 767/2009 betreffende het in de handel brengen en het gebruik van diervoeders, bijlage VI en VII (verplichte vermelding van analytische bestanddelen). eur-lex.europa.eu
- Verbrugghe, A. & Hesta, M. (2017). Cats and Carbohydrates: The Carnivore Fantasy? Veterinary Sciences, 4(4), 55. doi.org/10.3390/vetsci4040055
Dit artikel hoort bij onze gids Kattenverzorging van A tot Z.
Lees ook: natvoer of droogvoer: wat beter is
Klopt er iets niet in dit artikel, of mis je een bron? Laat het weten. Aanpassingen worden doorgevoerd en de datum hierboven verandert mee.
Mis geen kattentip
Eén mail per maand met de nieuwe artikelen, plus wat er die maand opviel. Geen reclame, uitschrijven met één klik.
Door je in te schrijven ga je ermee akkoord dat we je per e-mail kattentips sturen. Zie onze privacyverklaring. Uitschrijven kan met een klik.

